یتیمی از مهم‌ترین مسائل انسانی و اجتماعی است. در آموزه‌های دینی، «یتیم» به کودکی گفته می‌شود که پیش از بلوغ، پدر خود را از دست داده باشد.
اسلام بر حمایت از ایتام تأکید فراوان دارد و رسیدگی به آنان را از بزرگ‌ترین اعمال نیک دانسته است. در همین راستا، مؤسسه از سال‌های آغازین فعالیت خود با هدف تأمین نیازهای اساسی این قشر آسیب‌پذیر، خدمات گسترده‌ای در زمینه‌های معیشتی، درمانی و آموزشی به ایتام ارائه کرده است.

به‌منظور سازمان‌دهی بهتر این خدمات، در اواخر سال ۱۴۰۲، مؤسسه به‌طور رسمی «طرح ایتام» را راه‌اندازی کرد. در این طرح، حامیان نیکوکار با پذیرش سرپرستی معنوی کودکان یتیم و پرداخت کمک‌هزینه ماهیانه، در تأمین نیازهای مادی و روحی آنان سهیم می‌شوند.

این برنامه تاکنون موفق شده است تا حدود ۱۷۰ کودک یتیم را تحت پوشش حمایت مستمر خود قرار دهد و گامی مؤثر در مسیر کاهش فقر، تنهایی و آسیب‌های اجتماعی بردارد.
در روایات اسلامی هم محبت و توجه به یتیمان اهمیت خاصی دارد. از پیامبر(ص) روایت شده: «هرکس یتیمی را تا زمانی که بی‌نیاز شود، مورد مهربانی خود قرار دهد، بهشت بر او واجب می‌شود».
یتیم‌نوازی در سیرهٔ اهل‌بیت هم بسیار اهمیت داشته است. برای مثال، از امام علی(ع) نقل شده که اهتمام زیادی به کار یتیمان داشت و خود را پدر یتیمان نامید. در طول تاریخ، در جهان اسلام، به یتیم‌نوازی توجه ویژه شده و دارالایتام‌هایی با عنوان مکتب‌الایتام برای نگهداری و سرپرستی آنها تأسیس شده است.

فعالیت‌های مؤسسه خیریه سیدالشهدا در حمایت از ایتام

مؤسسه خیریه سیدالشهدا نیز در همین راستا سالیان بسیاری است تعداد قابل توجهی از این عزیزان را خدمت‌رسانی و تحت حمایت دارد و نیز با احداث چند خانه ایتام در شهرهای کابل و غزنی به نام الزهرا (س) و اخیراً با همکاری بنیاد اطمینان در شهر هرات مجتمعی را احداث و در جهت آموزش و‌ تکریم ایشان فعالیت می‌نماید.

تعداد زیادی از ایتام نیز حامی داشته و به‌طور مستمر از حمایت‌های ایشان در مشهد، هرات، کابل، مزارشریف و‌ کرمان بهره‌مند هستند. حمایت از ایتام و تأمین نیازهای آنان در این استان‌ها و شهرها یکی از اقدامات مستمر مؤسسه است.

حمایت و سرپرستی از ایتام، یکی از والاترین فضایل اخلاقی است که ریشه در فطرت انسانی دارد. در فرهنگ اسلامی، این عمل نه‌تنها کاری نیک، بلکه وظیفه‌ای انسانی و دینی به شمار می‌آید. پیامبر اکرم‌(ص) در حدیثی می‌فرمایند: «أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ فِي الْجَنَّةِ هَكَذَا» و دو انگشت خود را کنار هم قرار دادند؛ یعنی جایگاه سرپرست یتیم در بهشت، در کنار رسول خداست. این سخن نشان می‌دهد که جامعهٔ اسلامی چه اندازه به حفظ کرامت و آیندهٔ ایتام اهمیت می‌دهد.

از منظر اجتماعی نیز توجه به ایتام موجب کاهش نابرابری‌ها، افزایش همبستگی و تقویت سرمایهٔ انسانی می‌شود. هر کودک بی‌سرپرستی که با محبت، آموزش و حمایت بزرگ شود، می‌تواند به عضوی ارزشمند و سازنده در جامعه تبدیل گردد.

پس سرپرستی و حمایت از یتیم، پلی میان اخلاق، دین و مسئولیت اجتماعی است؛ پلی که عبور از آن، به ساختن جامعه‌ای مهربان‌تر و انسانی‌تر می‌انجامد. و ما بر این مبنا کوششی بنیادی را در برنامه‌های مؤسسه داشته و داریم.